ბობ დილანი 1960-იანი წლების გარდამავალ პერიოდში, როდესაც ახალ და ძველ თაობას შორის დაშორება ყველაზე მეტად გამოიკვეთა, ახალგაზრდობის „ხმად“ მოგვევლინა. მისი სიმღერა „დროები, ისინი იცვლებიან“ ერთგვარ მანიფესტად იქცა ჰიპურ რევოლუციას ჩამორჩენილი უფროსი თაობის მისამართით. ომის შემდგომი ახალგაზრდობის ფრუსტრაციისა და არსებული რეალობის პრობლემების „მიკროფონად“ ეს მინესოტელი პატარა კაცი აირჩიეს. ინდუსტრიალიზაცია, ომები, მასკულტურა – ქაოსსა და გაურკვევლობაში ამყოფებდა […]

ომი ადამიანებმა შურისძიებისთვის გამოიგონეს. როცა ის იწყება, გარშემო ყველას და ყველაფერს ანადგურებს. სულერთი ხდება, რომელი მხარეა მართალი. მას მხოლოდ ცხედრები, დანგრეული ქალაქები და ტკივილი მოაქვს. ომში გამარჯვებული არ არსებობს – იქ მხოლოდ დანაკარგებსა და დაჭრილებს ითვლიან. ტყვიების ზუზუნი დიდხანს რჩება ადამიანების მეხსიერებაში. ყველაზე მწარე ძმათა ომია: ისეთი შეგრძნებაა, თითქოს შენი სხეულის ნაწილს იჭრი და სისხლისგან

არსებობს ტკივილები, რომლებსაც დრო ვერ კურნავს. ისინი მხოლოდ სიჩუმეში იკარგებიან, ფერმკრთალდებიან და დროდადრო ნემსებივით ერჭობიან ადამიანების სხეულებს. კოლექტიური ტრავმებიც ასე ქრება, ჩვენგან მალულად თაობიდან თაობას შორის, სრულიად დაცლილი ემოციებისგან. განა ბევრს ახსოვს იძულებით გადასახლების კატასტროფა, მუჰაჯირობა, რომელმაც თან გაიყოლა ათასობით ადამიანის ბედი, მომავალი და ბედნიერება? თუმცა ყოველთვის იარსებებენ ადამიანები, რომლებიც ვერ გაექცევიან ამ ტრავმებს, რომლებიც

ბებია ადამიანის ცხოვრებაში ყველაზე თბილი მოგონებაა. ხმა, რომელიც წარსულიდან მოდის და მომავალსაც ამშვიდებს. ადამიანი, რომელიც იმაზე დიდი ხანია გიცნობს, ვიდრე შენ იცნობ ამ სამყაროს. საინტერესოა, რომ თითოეულ ბებიას თავისი ისტორია ჰქონდა, ყველამ სხვადასხვანაირად განვლო ცხოვრება და ბოლოს ყველა გახდა ტკბილი მოგონება. სწორედ ეს გზა აქცევს თითოეულ ადამიანს ისეთად, როგორიც არის.  რაჭაში, სოფელ უწერაში არის სახლი,

The depiction of loneliness in cinema is well-adapted and the ways of expressing it are diverse. Directors try to convey characters’ feelings in various ways, since such topics are often successful at international film festivals. Some directors manage to do this particularly subtly, expressing inner loneliness gently, others less deeply, although almost all works have the power to give the viewer the opportunity to think. Especially appreciated are those directors who tenderly present the emotional difficulties of a person's inner state in a way that loneliness does not turn into just a spectacle but becomes a bridge between the viewer and the character. Bakur Bakuradze's film, "Snow In My Yard" (2025) observes two people’s inner ...

The unique ability of animation to convey a person’s inner world in a surreal way lies in its complete freedom to ignore all the laws of physics and logic, which feature film can never achieve. This medium becomes a direct window into the subconscious where emotions, fears and thoughts are not only described but also materialized on the screen. Surreal animation allows objects and environments to change shape and content instantly and illogically, thus directly letting the image follow the flow of the character's thoughts. For example, during times of deep anxiety, objects ...

A difficult socio-political situation developed in Georgia after gaining independence. In the country there appeared lost territories, refugees, marginalized people excluded from family and society and immigrants who went to different countries to earn a living. The reflection of this diverse range of problems in Georgian cinema began with its usual superficiality. Authors limited themselves to only certain accents and concentrated on issues that were painful and urgent for society. Just as in the Georgian documentary of the previous period (1970-1980), the tendency to “aestheticize” the problem remained relevant. Georgian film director Levan Koguashvili creates his interesting works in a style that differs from this tendency. An interest in his work arose from his very first films which is partially conditioned ...

Society is often harmful as a systematic, uniform, rigid structure because it kills people’ s opportunity even in their childhood to express their free innate inner nature and accustoms them to obey imposed strict rules, to combine predetermined roles, teaches them who they should be, what they should love and how to live their short lives. Vazha-Pshavela wrote: “A person is born free. Look at a child how freely he acts when he can move, he touches everything that his eye and ear can reach; he moves his arms and legs when his mother puts him in the cradle and puts bands on his hands. Only the thought ...

Tskaltubo balneological spa resort has been one of the most distinguished resorts for years with its diverse and unique sanatoriums and has treated many diseased people. These buildings lost their original function after the Abkhazian war and became a shelter for war-torn, suffering and sad displaced people. Although they could no longer fulfill their original, healing function, a good deed once again took up residence within their walls. These monumental, already mystical buildings served many displaced people for almost 30 years. Director Giorgi Kvelidze’s documentary film, “On the Way Home” (2024), tells t...