Public opinion and family mentality have always been and will be to a certain extent a determining factor in the formation of a person, especially in a society for which it is important to be attached to conservative values, such as adherence to traditional family, cultural and religious rules. In addition to scrupulously adhering to these rules, an important role in such a society is played by what will be said about him, how he will be evaluated and ...

ქალაქი ხშირად ინახავს იმ ამბებს, რომლებიც მის კედლებში იბადება. ნახევრად აშენებული კორპუსები, დაკიდებული ამწეები, დაუმთავრებელი ბინები – ეს ყველაფერი მხოლოდ ურბანული პეიზაჟის ნაწილი არ არის. ისინი ადამიანების ცხოვრებასაც ასახავენ: მოლოდინს, იმედს, იმედგაცრუებას. სწორედ ამ რეალობას ეხება რუსუდან ჭყონიას ტრაგიკომედია, „ვენეცია“ (2024), რომელიც, ერთი შეხედვით, მხოლოდ საცხოვრებელი კორპუსის დაუსრულებელ მშენებლობაზეა, მაგრამ სინამდვილეში ადამიანის ბუნების, სოციალური ურთიერთობებისა

დიდი ხანია, რაც საქართველოს სახელით ქართული წარმოების ფილმი არ გასულა „ოსკარის“ ნომინაციაში. უახლესი წარსულის წარმატება კი მხოლოდ გიორგი ოვაშვილის „სიმინდის კუნძულის“ მოხვედრა არის მოკლე სიაში, რითაც მთავრდება თანამედროვე ქართული კინოს „წარმატება“ ჰოლივუდში. 2025 წელს საქართველოს სახელით გიორგი სიხარულიძის ფილმი, „პანოპტიკონი“ გაუშვეს, იმის იმედით, რომ ეს პროექტი მონუსხავდა ამერიკელებს.  კინოსურათში მოქმედება აბიტურიენტ სანდროს ირგვლივ მიმდინარეობს, რომლის

გულგრილობა დანაშაულია, ყველაფერი კი რაც მის შემდეგ მოდის, სასჯელი. ადამიანები იბრძვიან ვიღაცის ან რაღაცის წინააღმდეგ და როცა რამდენჯერმე მაინც მარცხდებიან, დანებებას იწყებენ. ისინი ეგუებიან იმ ყოფას, რომელშიც ცხოვრობენ, მოჩვენებითი ბედნიერებით აგრძელებენ არსებობას. ყველაფრის მიზეზი და მთავარი პრობლემა ადამიანის შემგუებლობითი მდგომარეობაა. მას შეუძლია ყველაფერთან ადაპტირდეს, მცირედითაც კი დაკმაყოფილდეს, ოღონდ აღარ დამარცხდეს. სამყარო საშიში ადგილია საცხოვრებლად არა

“Have you ever had a bird fly from your hand? Have you ever felt that lightness? That’s the thing… My grandfather shared it with me. I still remember that flying up. I felt such happiness, that…. it seemed that I was also soaring into the sky. At such a time, you feel the whole of your body the movement of your soul…the motion...

სამხრეთის ქვეყნებისთვის თოვლი იშვიათი და ცოტა მისტიკური მოვლენაა, მათ შორის საქართველოსთვისაც. ის თითქოს დროს აჩერებს და ამ გაჩერებულ დროში ადამიანებს სამყაროსგან განცალკავებისა და მარტოობის განცდა ეუფლება.  ბაკურ ბაკურაძის ფილმში, „თოვლი ჩემს ეზოში“ (2024) მძიმე და სველი ფიფქებით თოვს. თოვლი მოდის და დროსთან ერთად გმირების „გაჩერებული“ ცხოვრების მოწმეებად აქცევს მაყურებელს. მთავარი გმირი ლევანია (ლევან გოგოლაძე), ოდესღაც

Abkhazia and the topics of displacement are very common in Georgian cinema. After the 1992-1993 conflict, many people lost their homes, families were separated from each other and thousands of people were forced to settle in other places. This history is still important for Georgian cinema. Directors often return to this topic and show people's pain, loneliness and disappointment from different angles and directors will always have something new to say as long as this conflict exists. Apart from pain, films with similar topics often highlight resilience, mutual assistance and the strength that can save a person in difficult times. That is the reason why films about Abkhazia and displacement...

Modern consumer society has not only deepened alienation in the 21st century but also given it new, almost imperceptible forms. This problem is historically old, however, alienation has become an organic part of everyday life against the background of technological progress and a life oriented towards consumption in today's life. A person is no longer just alone, he is systematically isolated. It is precisely the diagnosis of this spiritual ...